Savannah geboren op 30 mei 1997, een dochter van Int. Ch. Zygotes Golden Bow & Wildwood Flower's Inventive Shari. Savannah is de mafste sheltie die ik ooit gezien heb.

Toen ze amper zes weken was, gaf ze boterhammen pootjes, ze mocht graag meedrinken uit de beker, of daar nu koffie, thee of iets anders in zat. Ze was dol op pannenkoeken, speciaal gebakken, net als haar moeder Shari, dat was de tractatie met trainen of gewoon over het eten.  Een sheltie die altijd buiten was, alleen spelen in zon en regen. 

Ze was een wildebras, hierdoor heeft ze een heupluxatie opgelopen op zeer jonge leeftijd, na een operatie en een nieuw bandje moest ze revalideren, ze ging wekelijks naar fysiotherapie en liet zich als een prinses behandelen, ze vond het allemaal prima, oogjes op een kiertje en genieten maar. Na 1 jaar was ze weer zo goed als nieuw, er was niets meer te zien aan haar. De specialist was verwonderd dat Savannah zich zo snel en goed hersteld was, hij vond haar een wondertje!

Savannah was het tegenovergestelde van haar moeder Shari. Shari wilde altijd de eerste zijn, als eerste in het bos, als eerste uit de auto. Savannah was altijd het laatste, ze had niet zo'n drang om eerste te zijn, als laatste kon je ook leuk wandelen, rennen, spelen. Savannah was een echte lekkerbek, geen wandeling zonder koekje, wandelen op koekjes commando.  

Savannah & Shari

Savannah was een actieve jonge dame

Savannah & Keshia, (achterin Kalin) samen in de doggyride.

Savannah in de nieuwe doggyride 2011

Savannah bleef een groot deel van haar leven voor controle naar de fysiotherapie gaan, dat was haar uitje. Ze was altijd dolblij als we daar naar toe gingen en ze liet zich als een prinses verwennen. Nadat Shari de moeder van Savannah gewond raakte, nam zij de roedel over. Helaas overleed Shari ten gevolge van een Status Epilepticus op 6 1/2 jarige leeftijd, na een operatie, haar 1ste aanval was 1 1/2 jaar eerder. Savannah werd roedellijdster. Net als haar moeder bezat ze haar evil eye. Alleen Savannah moest wat kracht bijzetten om haar Evil Eye het werk te laten doen, ze drukte veelal dan nog even met de neus aan de sheltie die iets niet mocht doen. Shari hoefde alleen maar te kijken en alles was stil. Shari en Savannah hielden geen van beiden van drukte en spelen in huis. Dan werd de boel stilgelegd met de Evil Eye.

Prudence beschermde Savannah vaak als ze het balletje had / Savannah hield enorm van blaffen, dat was een grote hobby van haar

Savannah vond het prachtig als ze ergens mee naar toe mocht. Als Ylanie loops was mocht Savannah mee naar behendigheid. Dan hing ze echt de recreant uit. Ze is wat dat betreft precies als haar moeder Shari. Ze wil best mee met behendigheid, maar ze vind dat je zo af en toe toch even je eigen weg moet gaan en dan volgt ze haar eigen instinct en gaat de leukste onderdelen nemen, zoals de wip, kattenloop, A-schutting, de tunnel of de slurf. Als die in het parcours staan, dan wil ze nog wel eens eerst dat gaan doen en daarna pas luisteren. Als ze echt geen zin had dan ging ze op een graspolletje liggen en kwam er de hele avond niet meer af.  Savannah was een grote hulp in de huishouding en ze hielp mij met opvoeden van de "Pubers" Whisper, Phoebe, Prudence en Paige. Whisper vond ze maar een bolle die nog manieren moest leren. Dit kon je goed aan haar gedrag merken.  Savannah was een echte levensgenieter die zich nergens druk om maakte, zeker niet als het om het tempo gaat bij het wandelen, overal de tijd voor nemen en een heel klein beetje (erg veel) eigenwijs was.

Op 7 jarige leeftijd kreeg Savannah haar eerste Epileptische aanval, op 26 april 2005, na een Operatie, ze waakte uit de narcose op in Aanval. Ze was in die tijd erg onderdanig en agressief. Ze begon te clusteren. Nadat Shari overleed wist ik wat ik moest doen met Savannah en heb een homeopatisch dierenarts opgezocht. We zijn begonnen met een homeopatishe behandeling voor haar Epileptische aanvallen, je zag de aanvallen minder hevig worden en korter. Maar de aanvallen bleven. Op een gegeven moment kregen wij het advies te stoppen met dit homeopatische middel en toen ging het pas echt mis. Aanval, na aanval na aanval volgde. Ze is onmiddelijk weer op het homeopatische middel gezet. Het dossier is naar een collega gegaan en deze heeft het advies gegeven om Savannah op gluten en granenvrij voer te zetten, dat is vers vlees. In dit geval zijn we overgestapt op Carnibest op 16 maart 2006. De eerste aanval die volgde was op 29 maart 2006, na het eten van haar oude brok. Ze had nog wat brokjes gevonden en opgepeuzeld. Dat waren 3 aanvallen binnen korte tijd. Daarna zat er bijna een half jaar tussen, op 9 september kreeg ze een reeks aanvallen in het bos. Dit was omdat ze het veel te druk vond rondom de verhuizing. Op 4 februari 2007 had ze een cluster van aanvallen, nadat ze medicijnen had gehad die achteraf voor mij bekend stonden dat ze aanvallen konden veroorzaken, want deze werkten in op het zenuwstelsel. Haar laatste aanval die ze ooit gehad heeft is op 21 Augustus 2007. Ze was 3 jaar en 9 maand aanvalsvrij.

Na het verse vlees veranderde Savannah weer in een vrolijke dame, die wederom genoot van het leven. Pluk de dag! Een dag niet geblaft is een dag niet geleefd! Savannah een oude wijze dame, die veelgemaakt heeft in haar leventje. Een krachtige sheltiedame met pit. Lekker zonnebaden, luieren en vooral niet druk maken en van het voorjaar tot het najaar was ze fruitsnoeper. In het voorjaar begon ze met de kersen, ze ging onder de kersenboom liggen met haar Evil-Eye, geen sheltie die in de buurt van de kersenboom mocht komen als Savannah in de buurt was, daarna verhuisde ze naar onder de pruimenboom, als deze leeg was gingen ze naar de frambozenstruik,

die vorig jaar tot aan de winter vol zat met frambozen, en na de frambozen waren de appels aan de beurt. Hele appels werden er opgepeuzeld door Savannah, ze vond dat je je daar in zat moest kunnen eten. Als Savannah moest kiezen tussen fruit of vlees, ben ik bang dat het fruit zou worden. Een heerlijke snoeperd.

Na bijna 14 jaar kwam het afscheid, we moesten je laten gaan. Voor altijd in ons hart en tot ziens ooit op de regenboogbrug!  Rust zacht mijn meisje!